" بسم الله الرحمن الرحیم "

  سلام دوستان من هدیه صادقی مدیر وبلاگ جوزا هستم...   

   این اولین پستیه که  می ذارم، همون طور که از اسم این وبلاگ پیداست.

  قصد دارم توی این وب دوبیتی ها ی مرحومه مادربزرگم " طوبی پاسار " رو که در وصف پسر

  جوون مرگش " یوسف " سروده رو بنویسم. امیدوارم خوشتون بیاد و براش فاتحه ای بخونید!

  اضافه کنم: من که سعادت دیدن دایی یوسف رو نداشتم، گاهی از حسرت ندیدنش، خیلی دلتنگ می شم.

  همه می گن خیلی خوشگل و زیبا و رعنا بوده، وقتی فوت شد فقط 13 سالش بود، موقع تشییع هیچکس

  باور نمی کرد یه بچه 13 ساله باشه، همه می گفتن برو!!!! کجا به این هیکل و قد وبالا می خوره 13

  ساله باشه؟! همه میگفتن حقا که  اسم یوسف برازندشه!!!!!!! . بعد فوتش تا چهل روز داییام پا برهنه

می رفتن سر مزارش بودن توی گرمای شدید مرداد اونم توی خوزستان حاضر به پوشیدن دنپایی نبودن.

  مادربزرگم  مثل دیوونه ها شده بود، بی اختیار از خونه میزد بیرون و راهشو می گرفت میرفت، بعد

  همسایه ها می آوردنش که بابا مواظب مادرتون باشید بلایی سرش نیاد!!!. مادربزرگم خیلی سختی توی

  زندگیش کشید، دنیا  خیلی باهاش بد تا کرد، اما دیگه طاقت این یکی رو نداشت واقعا کمرش رو شکوند،

  کمر همه رو شکوند...

  اینو توی شعراش خوب می تونید لمس کنید...

  سر کند دل روز و شب با یاد تو

  ای بنازم مستی فریاد تو

  رام گشتی بهر رفتن بی صدا

  صید کرد آسان تو را صیاد تو.

  منتظر دوبیتی های بعدی در پست های بعدی باشید...